Bezpieczenstwo instalacji przemyslowych

Zagadnienia bezpieczeństwa i obrony rzeczy w przemyśle są głównie powiązane z pomocą środowiska naturalnego. Spróbujmy zatem przybliżyć jak UE unormowała przepisy związane z  bezpieczeństwem przemysłowym na podstawie studium przypadku -  atex case studies.

Ze względu na fakt, że duża część maszyn, a i urządzeń jest oddana do tworzenia prac w kopalniach węgla kamiennego, w których może spotkać zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego, w danej rzeczy omówiono dyrektywę 94/9/WE, która odnosi się do tych zagrożeń.

W marcu 1994 roku Parlament Europejski, a także Rada przyjęły dyrektywę tzw. nowego podejścia 94/9/WE w sytuacji unormowania przepisów prawych krajów członkowskich dotyczących narzędzi oraz stylów ochronnych, jakie są dane do gruntu w atmosferze potencjalnego zagrożenia wybuchem, która stanowi nazywana dyrektywą atex.  Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego głównym końcem tej wskazówki jest zagwarantowanie bezproblemowego przepływu towarów, jakie dadzą duży stopień ochrony przeciwwybuchowej. Jednakże owa dyrektywa nie była idealnym krokiem z zakresu harmonizacji ochrony przeciwwybuchowej w Zgody Europejskiej. Od około dwudziestu lat wszyscy potrzebowaliby przystosować się do kilku dyrektyw tzw. starego podejścia dotyczącego wolnego handlu towarami ujętymi teraz w zasadzie ATEX.

Dyrektywa 94/9/WE była wkomponowana w bycie od 1 lipca 2003 r., zastępując dyrektywy podejścia starego 76/117/EWG i 79/196/EWG, dotyczące urządzeń elektrycznych, które są dane do użytku w dziedzinach, jakie są zagrożone wybuchem na płaszczyzny oraz dyrektywę 82/130/EWG, która dotyczy urządzeń elektrycznych przeznaczonych do grania w strefach zagrożonych wybuchem we tle kopalń gazowych. Procedury oceny zgód na zasadzie starego podejścia, były związane właśnie z narzędziami elektrycznymi, które musiały wykonać wszystkie dokładnie sprecyzowane wymagania bezpieczeństwa. Badania pokazały, że urządzenia elektryczne stanowią źródło zapłonu tylko w połowie sukcesów. W stosunku z tym, zaznaczane w dyrektywach starego podejścia zagrożeń jedynie natury elektrycznej jest niemało odpowiednie do zrealizowania dużego rozmiaru ochrony, jaki jest wymuszany przez rozporządzenie 100a Traktatu Rzymskiego.